Hoera, wintertijd!

Afgelopen weekend was het weer tijd voor één van de nachtmerries van veel jonge ouders: de klok ging een uur terug. Gevolg: kinderen die nog vroeger dan voor dag en dauw vinden dat de dag begonnen is.

Voor mij is deze verandering in tijd al een aantal jaar iets waar ik blij mee ben.

Als tiener stond ik, voor zover ik me kan herinneren, redelijk probleemloos vroeg op. Ik moest 12 kilometer fietsen naar school en ging rond 7.30 / 7.45 uur van huis. De wekker ging dus al voor 7 uur.

Toen ik na mijn laatste operatie thuis kwam te zitten, was het niet langer nodig om de wekker te zetten. In de loop van de tijd verrommelde mijn ritme en was er van vroeg opstaan ook geen sprake meer. Niet zelden kwam ik pas aan het einde van de ochtend mijn bed uit, ondanks dat ik bijtijds naar bed ging.

Image by Gabe Raggio from Pixabay

Het stoorde me en ik vond het ook een beetje gênant. Het voelde lui. Ik deed daarom geregeld pogingen om weer op een wat ‘fatsoenlijker’ tijdstip op te staan. Dat lukte dan een aantal dagen, maar er kwam altijd een moment dat ik gewoon een dik uur door de wekker(radio) heen sliep en dan was het einde oefening.

Als ik één ding heb geleerd, is het wel dat ik van forceren alleen maar nog meer problemen krijg. Incidenteel vroeg opstaan voor een afspraak lukte wel, maar het structureel doen, zat er gewoon niet in. Chronisch ziek zijn is ook weten welke strijd je wel en niet moet aangaan. Deze dus niet.

Toch lukte het gaandeweg om het wekkermoment te vervroegen. In kleine stapjes, steeds een kwartiertje eerder. Na het ingaan van de wintertijd werd ik, net als de rest van het land, eerder wakker en dan lukte het ook om dat deels vast te houden. Daardoor schoof het toch op zonder dat ik er krampachtig moeite voor moest doen. Ook het wat fitter worden, hielp om makkelijker op te staan.

En zo gebeurde het dus dat mijn wekker tot een paar maanden geleden om 8.30 uur ging en ik om 9.00 uur naast mijn bed stond. Nog steeds een ‘luxe’ tijd voor veel mensen, maar wat mij betreft prima te doen. Er heeft verder tenslotte niemand last van.

De afgelopen tijd ging het wat minder en besloot ik uiteindelijk de wekker weer op 9.00 uur te zetten om te voorkomen dat het op forceren uit zou draaien. Af en toe werd ik gewoon weer om half negen of zelfs wat eerder wakker, vaker deed de wekker het zware werk.

Maar nu is de wintertijd weer begonnen: een mooie gelegenheid om die 8.30 uur weer op te pakken. Zondag werd ik om 8.15 uur wakker. Top. Maandag om 7.00 uur. Eh… Tikje overdreven. Maar oké, ik had een afspraak en moest eigenlijk nog even boodschappen doen, dus dat kwam mooi uit. Om 8.55 uur stapte ik de drempel weer over met de boodschappen binnen. Mooie start van de dag!

De tijd zal moeten leren of de 8.30 uur weer echt blijft hangen of dat het voorlopig toch 9.00 uur blijft. Maar die wintertijd? Daar is voor mij vrij weinig leed aan. 🙂

Hoe is dat voor jou? Heb jij vooral last van de overschakeling of merk je er ook wel voordelen van?

4 gedachten over “Hoera, wintertijd!”

  1. Ik heb altijd de eerste 2 weken als de wintertijd is begonnen dat ik om 20.30 al wel naar bed wil! Erg irritant vind ik. Ook m’n ogen kan ik dan bijna niet meer openhouden. Verder ben ik rond 05.00 wakker vaak. Val dan nog wel weer in slaap hoor, maar uiteindelijk 9 vd 10 keer wakker vóór de wekker van 06.30

      1. Hier inderdaad ook een ‘laten we maar na het acht uur journaal naar bed gaan’ en ’s ochtends tussen half zes en half zeven de kinderen weer aan. Ach ja, dat gaat ooit weer over 😉

        Fijn dat de verschuiving van de klok voor jou zo goed werkt!

Laat een reactie achter bij Merel Reactie annuleren